fbpx

Zapalanie i gaszenie świeczki – lekcja ciszy w metodzie Montessori

Cisza jest aktywnością niewymuszoną przez nauczyciela, lekcją, to wynik bezruchu a nie ograniczania wolności dziecka. Celem tej ciszy jest pożyteczna praca dzieci nad samymi sobą, procesem doskonalącym ich duchowość i zachowanie. Nie jest krzykiem nauczyciela nakazującego nic nie mówienie, lecz staraniem się dzieci o osiągnięcie idealnego stanu bezruchu, koncentracji, precyzji i delikatności.

„Nic nie możemy zrobić, dopóki nie uwolnimy ducha” – Maria Montessori

W ciszy odkrywamy siebie, coraz to nowe przestrzenie. Jest to ciągle podróż w nieznane, bo nie wiadomo, gdzie zaprowadzą nas nasze myśli. To wolność, bycie ze sobą, kontaktowanie się z własną duchowością. Medytowanie, doświadczanie siebie, odkrywanie. Oprócz wewnętrznych doświadczeń wiąże się to z zewnętrzną kontrolą, nastrojeniem ciała na przeżywanie wnętrza. Ciszę zewnętrzną osiąga się przez umiejętność kontroli, tak samo jest z ciszą wewnętrzną – harmonią.

Dziecko kierowane jest przez zmysły, ma silną potrzebę ruchu. Jak obserwujemy dzieci to są w nieustannym ruchu rąk albo całego ciała, w ciągłej pogoni za wrażeniami zmysłowymi, w potrzebie bliskości z innym człowiekiem, współprzeżywaniu i dzieleniu się doświadczeniami. Ćwiczenie ciszy rozwija u dzieci samodyscyplinę i kontrolę. Dzięki ciszy dziecko dowiaduje się, że istnieje życie wewnętrzne. To budzi podziw, jak wielką pracę musi wykonać dziecko, aby zatrzymać swoje ciało, kontrolować mięśnie, nie pozwolić rękom na ruch. Ile dyscypliny potrzeba, aby nic nie powiedzieć, nie wiercić się i cierpliwie trwać w tym stanie, skoro otoczenie jest atrakcyjne i te wszystkie rzeczy pociągają za dziecięcą uwagę.

Lekcja ciszy jest próbą doskonalenia się człowieka, poszukiwaniem samokontroli, dyscypliny, woli. To nie jest uciszenie zewnętrznego życia dzieci, to ukazywanie im ich wnętrza. Osiąganie ciszy jest wewnętrzną aktywnością dziecka.

„Przywołuję uwagę najmłodszych samą sobą – wytwarzam ciszę. Przybieram różne pozycje – na stojąco, na siedząco – nieruchoma, cicha. Poruszenie palcem mogłoby zakłócić ciszę, wywołać niedosłyszalny nawet szelest, mogłabym oddychać w taki sposób, że słyszałoby się mój oddech, lecz nie, wszystko jest absolutną ciszą. Nie jest to łatwe. Wzywam dziecko i zapraszam je, by robiło to, co ja” – Maria Montessori

Pewnego dnia Maria Montessori spotkała matkę z czteromiesięczną dziewczynką, wzięła maleństwo w ramiona i przeprowadziła z dziećmi lekcję ciszy. Powiedziała: „przyniosłam wam małą nauczycielkę. Tak, to jest mała nauczycielka, ponieważ nikt nie umie pozostać w takim bezruchu jak ona. Nikt nie ma tak nieruchomych nóżek jak ona. (…) Nikt nie jest tak cichy jak ona.” Doświadczając ciszy zmieniamy się, nie jesteśmy już tacy sami.

Cisza jest kontaktowaniem się ze swoim wnętrzem, duchowością, głębszym doświadczaniem otoczenia, słyszeniem tego, co wcześniej było niesłyszalne. Osiąganie ciszy to praca ciała i intelektu. Dzieci uświadamiają sobie posiadane umiejętności.

Prezentacja pomocy rozwojowej

  • Postaw na środku stołek, następnie świeczkę, gasidło i zapałki jak najciszej. Zapal świeczkę i delikatnie zgaś za pomocą gasidła. Poproś dziecko, aby powtórzyło ćwiczenie. Zadanie można wykonywać z grupką dzieci.

Cel

  • rozwijanie samokontroli
  • doskonalenie ruchów precyzyjnych
  • tworzenie ciszy
  • ćwiczenie koordynacji oko – ręka
  • rozwijanie dyscypliny
  • kontemplacja

Kontrola błędu

  • zapalenie świeczki
  • gaszenie świeczki
  • odkładanie gasidła

Dołącz do 1000 rodzin zakochanych w metodzie Montessori

Otrzymasz bezpłatny dostęp do opracowanych przez nas pomocy rozwojowych. Dwa razy w miesiącu prześlemy Ci porady i informacje dotyczące Rodziny Montessori

2017 - 2018 ⓒ Simple Toys Beata Wintoch

ul. Wiejska 16, 07-100 Węgrów, Tel: 25 30 70 008, E-mail: biuro(at)simpletoys.pl, NIP: 8241773699

Regulamin Świadczenie Usług | Polityk Prywatności i Plików Cookies